Fan voor het leven. Mijn broer zijn schuld. Hij bracht "Blue for you" en Status Quo Live!" mee naar huis op een moment in mijn leven dat mijn muzikale interesse het Abba tijdperk nog niet was ontstegen. Dertig jaar later is Quo nog steeds de meest gedraaide band in mijn iTunes afspeellijst.
Het boek leest prettig. Zonder diepdravende hersenspinsels van de heren Rossi en Parfitt. Gewoon "just like it was back then". De opkomst, ondergang en wederopstand van een rockband die inmiddels al meer dan 40 jaar popgeschiedenis schrijft. Wat mij vooral trof is de impact die het drugsgebruik heeft gehad op het leven van hen beiden en iedereen om hen heen. Rossi en Parfitt vertellen zonder enige terughoudendheid over dit aspect in het bijzonder. Ook de druk van het steeds maar weer met hits op de proppen moeten komen en de vraag "hoe als rockband te overleven in de hedendaagse muziekindustrie" komt aan de orde. Dat de Quo enkele cover-albums moest uitbrengen onder druk van managers en platenmaatschappijen werd door de "hardcore fanbase" niet altijd in dank afgenomen. Rossi en Parfitt waren er zelf ook niet altijd erg blij mee. Zo omschrijft Parfitt het album "Famous in the last century" als "horrible". Je moet het maar durven zeggen over je eigen werk... Aan openhartigheid ontbreekt het in dit boek dus zeker niet. Het maakt het zelfs, in tegenstelling tot vele andere boeken in dit genre, de moeite meer dan waard. Niet alleen voor Quo-fans maar voor iedereen die interesse heeft in de muziekwereld.
The Status Quo autobiography - Rossi & Parfitt. Uitgeverij Pan Books
