Gelezen: The Status Quo autobiography

Fan voor het leven. Mijn broer zijn schuld. Hij bracht "Blue for you" en Status Quo Live!" mee naar huis op een moment in mijn leven dat mijn muzikale interesse het Abba tijdperk nog niet was ontstegen. Dertig jaar later is Quo nog steeds de meest gedraaide band in mijn iTunes afspeellijst.

Het boek leest prettig. Zonder diepdravende hersenspinsels van de heren Rossi en Parfitt. Gewoon "just like it was back then". De opkomst, ondergang en wederopstand van een rockband die inmiddels al meer dan 40 jaar popgeschiedenis schrijft. Wat mij vooral trof is de impact die het drugsgebruik heeft gehad op het leven van hen beiden en iedereen om hen heen. Rossi en Parfitt vertellen zonder enige terughoudendheid over dit aspect in het bijzonder. Ook de druk van het steeds maar weer met hits op de proppen moeten komen en de vraag "hoe als rockband te overleven in de hedendaagse muziekindustrie" komt aan de orde. Dat de Quo enkele cover-albums moest uitbrengen onder druk van managers en platenmaatschappijen werd door de "hardcore fanbase" niet altijd in dank afgenomen. Rossi en Parfitt waren er zelf ook niet altijd erg blij mee. Zo omschrijft Parfitt het album "Famous in the last century" als "horrible". Je moet het maar durven zeggen over je eigen werk... Aan openhartigheid ontbreekt het in dit boek dus zeker niet. Het maakt het zelfs, in tegenstelling tot vele andere boeken in dit genre, de moeite meer dan waard. Niet alleen voor Quo-fans maar voor iedereen die interesse heeft in de muziekwereld.

The Status Quo autobiography - Rossi & Parfitt. Uitgeverij Pan Books

Gelezen: "Open je hart". De Dalai Lama

De recentelijke spanningen tussen China en wat zij noemen hun "opstandige provincie" Tibet, zorgden ervoor dat de Dalai Lama weer regelmatig in het nieuws verscheen. Eerder zag ik een documentaire waarin hij uitlegde hoe het Boeddhisme in het dagelijks westerse leven kan worden toegepast. Ik moet zeggen dat die documentaire behoorlijk indruk op mij heeft gemaakt. Met hoge verwachtingen kocht ik zijn boekje "Open je hart". Verwachtingen die deels waar werden gemaakt. Het is prettig om te lezen hoe iemand je wil helpen om je doel in het leven te vinden zonder je daarbij meteen een religie "door de strot te duwen". Hij roept geen "hel en verdoemenis" als je hem niet op zijn woord wil geloven. Hij moedigt je zelfs aan om iedere leermeester die je wil helpen bij het beoefenen van de boeddhistische levenswijze niet als een kip zonder kop achterna te lopen maar altijd te blijven beoordelen op zijn of haar daden. Juist deze houding maakt dat ik de moeite wil nemen zijn boek te lezen. Toch komt langzaam maar zeker tijdens het lezen het gevoel boven dat de afstand tussen de Dalai Lama en mijzelf, op het gebied van hoe wij de wereld om ons heen beleven, te groot is om zijn woorden te kunnen blijven volgen. Hoe dan ook, de (ook historisch aangetoonde) geweldloosheid van zij die de boeddhistische levenswijze aanhangen blijft indruk op mij maken. Een ding is zeker, alleen wanneer je erin slaagt om je hart te openen zoals de Dalai Lama het in dit boekje omschrijft zul je een kans hebben om werkelijk geluk te bereiken. Of je daarin slaagt tijdens dit leven als geboren westerling en nuchtere hollander blijft uiteraard de vraag...

Open je Hart. De Dalai Lama. Uitgeverij BZZTOH